இளவேனில்

I woke up along with your dream in the middle of a plagued city where the humidity of that tropical summer night was filled with the fragrance of saline and sweat. A dream that was filled with the scent of datura - tang of your never-ending void, the fragrance of your wonderful kisses, the odor of your monologues, the flavor of your love, the smell of your armpits, salty aroma of your clitoris. I can sniff them all amidst the pungent smell of deaths and sickness that filled the entire city. I think every act of human existence carries a smell - the filthy smell of greed that fills this tiny oblate sphere. I have been thinking about you for the past few days, exactly from last Tuesday. These pale olive-green painted walls and the deserted street, which I have been gazing for nearly twenty-eight days from morning until twilight through that small maroon-coloured window panel made my Amygdala and Hippocampus ooze out human memories that they have stored across thirty-three years. I think...

த னிமையின்   நூறு   ஆண்டுகளை   எழுதி   முடிப்பதற்கு   பதினாறு   வருடங்களுக்கு   முன் ,   பின்பனி   காலத்துக்கு   பின்னான ,  வெப்பமண்டல   நிலத்தின்   கோடையில்    மார்க்கேஸ்    மகாந்தோவில்   இருந்த   ஒரே   தெருவின்   வடக்கு   எல்லையில்   ஒரு   வீட்டினை   கட்டினார் .  உயரமான   வாசலையும் ,  மிகப்   பெரிய   சன்னல்களையும் ,  உயர்ந்த   வாசலையும்    கொண்ட   அந்த   வீட்டின்   முன்   கதவு   சூரியன்   மறையும்   முன்    தாழிடப்பட்டிருந்ததின்   நினைவுகள்   யாரிடமும்   இல்லை .  அந்த   வீட்டுக்குள்   யார்   வேண்டும்   என்றாலும்   எப்போது   வேண்டுமென்றாலும்   வரலாம் ,  விசாலமான   எப்போதும்   குளிர்ச்சியுடன்   இருக்கும்   அந்த   வீட்டைச்   சுற்றிப்   பார்க்கலாம் ,  சில   சமயம் ...